Niedokrwistości - geneza
Niedokrwistość spowodowana niedoborem żelaza to najczęściej występująca forma schorzenia. Żelazo stanowi niezbędny element cząsteczki hemoglobiny, transportującej tlen w organizmie. Jego niedobory są zwykle wynikiem nieprawidłowego odżywiania, chociaż inne czynniki również odgrywają ważną rolę. Zmniejszone zasoby żelaza w organizmie mają zwykle kobiety, u których krwawienia miesiączkowe są bardzo obfite {patrz: Dolegliwości menstruacyjne), oraz niekiedy kobiety w ciąży i karmiące piersią (żelazo wykorzystywane jest przez rozwijający się płód lub do produkcji mleka). Niedobory żelaza występują także u osób, którym usunięto część żołądka, co istotnie zmniejsza wchłanianie tego pierwiastka.
Niedokrwistość megaloblastyczna, którą charakteryzuje występowanie bardzo dużych krwinek czerwonych, jest spowodowana przez niedobory kwasu foliowego lub witaminy B12, niezbędnych w procesie powstawania krwinek. Niedokrwistości hemolityczne to schorzenia, w których krwinki czerwone ulegają niszczeniu (hemolizie) wskutek np. infekcji czy działania układu odpornościowego organizmu. Niektóre anemie hemolityczne są wrodzone, np. talasemie, w których organizm nie jest zdolny do wytwarzania wystarczających ilości hemoglobiny. Jeden z rodzajów talasemii, bardzo często występujący w rejonie Morza Śródziemnego, w Afryce i na Bliskim Wschodzie, charakteryzują małe i łatwo ulegające uszkodzeniu krwinki czerwone. Wspomniana choroba występuje jedynie u tych osób, które otrzymały nieprawidłowy gen od obojga rodziców.